Een Gospel Coalition in Nederland?

gospelWat doen en zeggen we als christenen en kerken in de hedendaagse cultuur? Op een conferentie in de Verenigde Staten worden regelmatig Nederlandse theologen als Kuyper en Bavinck geciteerd, terwijl we die in Nederland niet veel meer lezen. Wat is hier aan de hand? Volgens James Kennedy is in Nederland het gesprek over christelijk geloof en cultuur in breder verband meer nodig. Maar wat is het verschil met de VS en hoe kunnen we onze eigen theologen daarbij weer gebruiken?

Allereerst valt op dat de missie van de Gospel Coalition is: ‘de verspreiding van het Evangelie’ en niet ‘de kerstening van de cultuur’. Een verschil met de Nederlandse beweging van Kuyper en Schilder ziet Kennedy in het feit dat de kerken rond de GC zich meer bij de kerntaken van de kerk (missionair, preken, eredienst) houden en daarin het ‘cultuurmandaat’ willen verwezenlijken. Daardoor is de impact zacht en hebben kerken minder directe politieke invloed.

In Nederland heeft de verzuiling een grote remmende invloed gehad op een vruchtbare doordenking van de verhouding van geloof en cultuur. Daarin is de secularisatie een loutering. In zijn Every Good Endeavour ziet Keller een sektarische weg als onwenselijk. We moeten niet wegvluchten uit een hedendaagse cultuur en een eigen alternatief christelijk circuit opzetten. We moeten ons er evenmin kritiekloos aan uitleveren. Maar we mogen er aan deelnemen, het goede waarderend en alternatieven uitlevend. In een andere context gebruikt hij de woorden ‘bescheiden samenwerking en respectvolle provocatief’.

De kerken in Nederland zijn in die zin hun verleden nog aan het verwerken. De enorme verbrokkeling in het kerkelijk landschap speelt ons, ondanks groeiende toenadering, nog steeds parten. De kracht van een beweging als de Gospel Coalition ligt ook in de breedte van de achtergrond van de deelnemers. Wij zijn nog steeds bezig onze weg te zoeken in een post-christelijke samenleving. Kunnen we ons eigen theologisch verleden weer vruchtbaar ontsluiten, waarbij we niet vervallen in de fout om onze kracht weer meer in het koninklijk ambt te zoeken, dan in het priesterlijke en profetische, zoals Samuel Wells Kuyper evalueert: Christenen hebben een profetische, priesterlijke en koninklijke missie. Profetisch: De wereld is de kerk niet. Priesterlijk: Houd vol als het tegenvalt. De koninklijke is niet de belangrijkste: ze verwijst naar Christus. Is Kuyper is eerste twee vergeten?

Is Nederland te klein voor een dergelijke beweging? We hebben genoeg in huis. Aan eenheid zouden we kunnen winnen.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Actueel en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s