Gods geheime plan (1)

geheimDallas Willard schetst in zijn boek ‘Gods geheime plan’ beelden van ‘evangeliën’ die wij vandaag de dag voorgeschoteld krijgen. Naast een wijdverbreid idee van seculier humanisme, waarin de zin niet meer verbonden is met geloof en God, voeren ook binnen het christelijk geloof ‘evangeliën’ de boventoon, waarin het alleen gaat over het voorbereiden op het sterven of over het veranderen van maatschappelijke wantoestanden. “Deze beide dingen zijn vanzelfsprekend ontzettend belangrijk. Niemand zal dat ontkennen. Maar geen van beide raakt de kern van ons menselijk bestaan of tipt ook maar aan de diepe werkelijkheid van Christus. Onze gebruikelijke ‘evangeliën’ zijn in hun uitwerking niets minder dan een permanente uitnodiging om God te weren uit ons dagelijks leven.” (blz. 29)

De komst van Jezus betekende niet dat het Koninkrijk met Hem begon. Dat was er al. Maar Hij vormde zelf het levende bewijs van zijn verkondiging: Gods koninkrijk, zijn heerschappij is doorgebroken in het dagelijks leven van gewone mensen.

‘Koninkrijk’ betekent: de reikwijdte van onze wil. God heeft ons in de schepping zeggenschap gegeven over een deel van het leven. Wij worden uitgenodigd om deel te nemen aan het Koninkrijk van God -de reikwijdte van zijn wil-. Dat Koninkrijk is er altijd al geweest, is onwankelbaar en er zal nooit een einde aan komen. Jezus kwam niet om het te beginnen, maar om er een nieuwe toegang toe te bieden via hemzelf. Jezus kwam om het soort leven te laten zien waarvoor we gemaakt zijn en om daarover onderwijs te geven. Door op zijn woord en zijn aanwezigheid te vertrouwen, worden we in staat gesteld het kleine koninkrijkje van ons leven weer onder te brengen in het oneindige rijk van God.

Waarom zien we echter zo weinig terug van dit Koninkrijk van God onder degenen die zeggen Jezus na te volgen? Volgens Willard heeft dat alles te maken met wat er in de kerk geleerd wordt over dat Koninkrijk. Aan de ene kant van (Amerikaanse) kerk hoort hij een accent op de hemel en het belang van vergeving, waardoor het veranderde dagelijkse leven nu buiten schot blijft. Aan de andere kant hoort hij met name preken over sociale verandering, waardoor de levensveranderende kracht van Jezus beperkt blijft tot een wijze leraar. Beiden hebben tot gevolg dat geloof en leven ontkoppeld worden.

Deze analyse stelt ook mij een indringende vraag. Verkondig ik het evangelie op een manier waarop geloof en leven sterk met elkaar verbonden zijn? Willard wil dat ieder die in de naam van Christus spreekt zich voortdurend de volgende cruciale vragen moet stellen:

  • Heeft het evangelie dat ik verkondig en het onderwijs dat ik geef het vanzelfsprekende gevolg dat de mensen die het horen voltijdstudenten van Jezus worden?
  • Zou het voor de mensen die het geloven een vanzelfsprekende ‘volgende stap’ zijn om leerlingen van Hem te worden?
  • Welk resultaat mogen we redelijkerwijs verwachten als mensen de inhoud van mijn boodschap geloven?

 Als het hier misgaat blijven de rijkdommen van Gods Koninkrijk los staan van het menselijk leven. Dan wordt er geen evangelie verkondigd dat gericht is op christelijk discipelschap, maar alleen op het leven na de dood of sociaal activisme. “Er blijft voor menselijke zielen niets anders over dan te verschrompelen en te sterven in de woestijn van het leven, want ze worden niet in de omgeving gebracht waarvoor ze bestemd zijn: het levende koninkrijk van eeuwig leven.”. (blz 81)

Hoe zit dat bij ons?

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Gelezen en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s