De deur van geloof

liefde2Op een gegeven moment kon de bus niet meer verder en lieten we die met chauffeur achter. Na een wegopbreking stonden vier auto’s klaar om ons bij een compleet nieuwe kerk in een boerendorpje te brengen. In de bus vertelde ds Bas Plaisier dat hij vier jaar geleden hier ook op bezoek was geweest in de gemeente op de boerderij thuis bij de voorganger. Intussen is de kerk zo gegroeid dat er verderop in het dorp een mooie nieuwe kerk is gebouwd. De voorganger heet ons trots welkom in de kerk. Hij is ‘elder’ (ouderling), want hij heeft geen opleiding als predikant. De gemeente is ook officieel nog geen kerk, maar een ‘meetingpoint’. Hij was de eerste in het dorp die tot geloof kwam tijdens een studie in de stad. Zijn vrouw was tot geloof gekomen nadat zij door gebed was genezen van een ernstige ziekte. Terug in zijn dorp was hij een kerk aan huis begonnen voor familie en vrienden. Geen gemakkelijk avontuur omdat het dorp sterk Boeddhistisch is. Niet meedoen met de jaarlijkse voorouderverering wordt niet in dank afgenomen door de dorpsbewoners. Maar toch vindt het evangelie van de liefde van God steeds meer ingang in het dorp. Het gaat in het geloof niet om geld en offers, maar om innerlijke vernieuwing, houdt hij zijn dorpsgenoten voor. Een metergroot Chinees karakter, dat ‘liefde’ betekent, prijkt op de achterwand van het podium.

DSC04773.jpgEn daar zitten we dan met meer dan twintig predikanten in zijn kerk. Hij heeft nog nooit zoveel dominees bij elkaar gezien, want er in een enorm tekort aan predikanten in de snel groeiende kerk in China. Wij zijn onder de indruk van zijn verhaal en hij van onze komst. We zingen en bidden met elkaar en de kloof door taal en cultuur lijkt even heel klein. Maar er moet ons toch een vraag van het hart. Wat doet die mysterieuze deur daar meters boven de grond? Dat is een deur, legt hij uit, die we er alvast ingemaakt hebben als we een balkon in de kerk moeten bouwen als het hier te klein wordt. Een deur van geloof. We zijn even stil. Bij ons in Nederland gaan deuren dicht, maar hier bouwen ze de deuren alvast in omdat ze geloven dat er in de toekomst mensen door zullen gaan.

HuiskerkDe man nodigt ons uit mee te lopen naar zijn huis, een oude boerderij. We mogen overal rondkijken en dat doen we beschaamd nieuwsgierig. Hij laat ons de kleine ruimte zien waar zijn gemeente begonnen is. Onvoorstelbaar. Officieel mocht er geen kerk zijn in het dorp omdat er al een andere religieuze gemeenschap, de Boeddhistische, is. Pas met meer dan 100 dorpsleden kan een verzoek tot een ander religieus gebouw ingediend worden. Tot het zover was, bestonden ze officieel eigenlijk niet. Toch zette hij een groot rood verlicht kruis op zijn dak. Tot grote ergernis van het Boeddhistisch klooster op de berg dat uitkeek op zijn boerderij en kruis. Nu is de kerk groter en zijn er intussen 73 mensen gedoopt.

Het geeft genoeg te denken. Over geloof en liefde. Over moed en visie. Over deuren in geloof. Waar dromen wij van als het over de toekomst van onze kerk gaat?

Meer verhalen, foto’s en filmpjes van de studiereis naar China van Kerk in Actie, waar ds Hans van Dolder aan deelnam, zijn te vinden op: Insiteout2.wordpress.com (blog van ds Hans van Dolder), predikantenreis.wordpress.com (blog van de deelnemers van de reis) en het blog van Tjeerd de Boer op http://www.kerkinactie.nl

Dit artikel verschijnt in Drieluik (maandblad Protestantse gemeente Amersfoort) december 2015 / januari 2016

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geschreven, Studiereis China. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s