Deel je leven – Preek 18 september

Deel je leven – 1 Thessalonicenzen 2:8

Gemeente van onze Jezus Christus,

deellevenDeel je leven! En dan doen we met hart en ziel. Op Facebook en Twitter, op Whatsapp en Instagram. Op Snapchat en via email. en zelfs via de post met een kaartje, maar het meest via sociale media en internet. Het kernwoord is daar ‘delen’. Kom je iets tegen wat je leuk of inspirerend vindt? Maak je iets mee wat het vermelden waard is? Dan deel je dat. En veel mensen delen hun leven. Soms een beetje te veel van hun leven. Of juist maar een deel van hun leven. Alle leuke, mooie momenten worden gedeeld, maar wat er echt in hun leven afspeelt kom je niet te weten. Dus we kunnen heel veel van ons leven delen, via onze smartphone en computer. Deze nieuwe media zijn op veel manier een zegen, maar ze zijn nooit een vervanging van het gewone leven. Want om dat gewone leven gaat het . Het dagelijks leven met alles erop en eraan. Met zijn schoonheid en gebrokenheid, met zijn ontmoetingen en eenzaamheid. Leven als individu voor Gods aangezicht te midden van al die anderen en de schepping. En dan ons leven delen. Dat wordt al een stuk spannender

Als Paulus zijn eerste brief aan de gemeente in Thessaloniki stuurt, beschrijft Hij daarin in het begin Hoe hij het evangelie in de stad gebracht heeft en hij doet dat met deze woorden: “We waren niet alleen bereid u te laten delen in Gods evangelie, maar ook in ons eigen leven.” Wij hebben ons eigen leven met jullie gedeeld. In dit zinnetje gaat een wereld schuil. Het gaat zoals Paulus zegt over een gezindheid, over een manier van leven en geloven. Over een manier om het evangelie te delen, een manier van leven en getuigen, waarvan Paulus vraagt om er een voorbeeld aan te nemen en om hem na te volgen.

Het is in de Bijbel mooi dat we niet alleen de brieven van Paulus hebben maar ook het verslag van Lukas in de Handelingen van de apostelen. Zodat we een breder beeld hebben van wat zich afspeelde rond 50 na Christus. Dus binnen 20 jaar na de dood en opstanding van Christus! We hebben een verslag van Lukas, brieven van Paulus, waarvan die aan de Thessalonicenzen tot de oudsten behoren, maar ook allerlei buitenbijbelse bronnen, die de historiciteit van deze verhalen bevestigen. Als dit zo snel gebeurd is na Jezus’ hemelvaart en het is zo goed gedocumenteerd en betrouwbaar. Dan kunnen we dit niet zo maar naast ons neerleggen.

We lezen in Handelingen 17 hoe Paulus in Thessaloniki, In het huidige Noord Griekenland terecht kwam en wat daar zich afspeelde. Paulus, Silas, Timotheus en Lukas komen in deze grote provinciehoofdstad terecht. Paulus preekt daar een paar keer in de synagoge en er komen een aantal mensen tot geloof: Joden, godvrezende Grieken en vrouwen uit vooraanstaande kringen van de stad. En zij vormen een gemeente. Over diversiteit gesproken! Maar er komt tegenstand en oproer en Paulus en zijn drie medezendelingen moeten in veiligheid gebracht worden en ze vluchten de stad uit. Later gaat Timotheus terug naar de stad om de gemeente te bezoeken, terwijl Paulus in Athene en Korinthe verblijft. En Timotheus vertelt over het geloof en de toewijding van deze jonge christenen. In moeilijke omstandigheden van vervolging. Maar ook over zwakheden in hun leven en geloven. Ze trekken ook de autoriteit van Paulus in twijfel. Want wat was dat voor een prediker die even een paar weken langskwam, het evangelie verkondigde en weer verdwenen was? Waarom kwam hij hen niet weer snel opzoeken, zoals hij beloofde?

Soms helpt het om voor te stellen hoe wij dat nu zouden ervaren: Stel dat er vandaag een prediker in onze stad zou komen, samen met drie andere buitenlanders, waaronder een tiener en een dokter. Hij gaat een paar zondagen voor als gastvoorganger en er ontstaat al gauw een nieuwe gemeente. En tumult rondom dit nieuwe clubje. De vier zendelingen zijn al snel weer verdwenen. Wat zou dat doen met die nieuwe kerk? We kunnen dan ook voorstellen dat Paulus heel graag weer terug zou gaan om ze verder te begeleiden en ze te laten groeien in geloof, in hun relatie met Jezus. Om ze te laten groeien in het discipel van Jezus zijn in het dagelijks leven. Bijbelstudie te doen, te bidden, een Alpha-cursus te geven en om de gemeente te laten groeien. Maar in plaats van de gemeente te bezoeken, wat onmogelijk is, schrijft hij twee brieven, waardoor wij vandaag de dag ook mee kunnen lezen en mee kunnen luisteren. Hoe kunnen wij vandaag gemeente zijn?

En in zijn brief zegt hij heel veel waar we de komende weken uit kunnen putten, maar vanmorgen staan we stil bij die gezindheid, bij de instelling waarmee hij het evangelie van Christus deelde bij de Thessalonicenzen. Het evangelie dat hem is toevertrouwd. Paulus heeft eerst iets ontvangen en dat wil hij delen. Wat hem heeft geraakt. Wat hem vertrouwen en hoop geeft gunt hij aan anderen.

Maar hij noemt er wel een paar dingen bij. Want iets delen kan ook met allerlei bijbedoelingen gebeuren. En Paulus noemt er een paar op. Het is geen boodschap geweest wWaarmee hij ze naar de mond heeft gepraat, een boodschap die ze alleen maar graag wilden horen. En Paulus werd niet gedreven door hebzucht, om er beter van te worden of rijker. Paulus deed het ook niet voor de eer of bewondering. Hij heeft het ook niet op een autoritaire manier gedaan. Hij heeft er zich niet makkelijk vanaf gemaakt. Wel goed om er vanmorgen bij stil te staan dat iets delen altijd een risico met zich meebrengt. En het is goed onszelf ook te bevragen: Waarom doe ik dit eigenlijk? En doe ik dit met de goede gezindheid? Ook als voorganger. Geef ik nu echt de woorden van God door of sta ik mensen toch naar de mond te praten? Om het maar niet te veel te laten schuren. En waarom delen wij het evangelie als gemeente? Om er beter van te worden? Misschien niet direct. Maar toch ook om er weer nieuwe leden voor de kerk voor te winnen? Zodat het ledenaantal op peil blijft en De Brug blijft bestaan. Of doen het betweterig? Alsof we de waarheid in pacht hebben?

Paulus heeft heel kritisch naar zichzelf gekeken. Hoe heb ik het evangelie en mijn leven met jullie gedeeld? Ik deed het uit liefde voor jullie! In die gezindheid, vol liefde voor jullie. Nu denken wij daar gelijk het onze van. Ja ja, uit liefde. Geheel belangeloos om mij iets te gunnen? Dat horen we meer vandaag. Allerlei zaken en cursussen en producten wWorden ons aangeboden. Omdat ze goed zijn voor ons, maar intussen. Maar hoe weten we dat met het evangelie? Hoe merken mensen dat aan ons dat we een fantastische boodschap van genade van God ontvangen hebben, van vrijheid en hoop en als wij dat evangelie oprecht willen delen? In liefde voor de mensen om ons heen! Maar hoe kunnen ze dat weten? Hoe merken ze dat?
voedsterEn Paulus geeft twee zaken waaraan ze kunnen weten dat hij het doet met oprechte bedoelingen. En daar gebruikt hij een heel mooi beeld bij: Met welke gezindheid,  met welke instelling ben ik jullie tegemoet getreden? Met de tederheid van een voedster, die haar kinderen koestert. Een heel krachtig en opmerkelijk beeld. Zeker van een vrijgezelle zendeling zonder kinderen. Blijkbaar kan iemand die om wat voor reden geen eigen kinderen heeft, wel die mooie gaven van zorg en voeden op een andere manier delen in het leven. Zo fijngevoelig en teder, met respect voor kwetsbaarheid, met herkenning voor honger en voeding, heeft hij zijn levensovertuiging met hen gedeeld.

Met die gezindheid, vol liefde voor jullie, heb ik het evangelie met jullie gedeeld. Dat helpt ons als wij het evangelie willen delen: Willen wij het met liefde delen? Laten wij het dan met tederheid doen. Een voedster kijkt naar een kind. Ze luistert naar een kind. Weet wanneer het honger heeft. Weet ook wanneer er wat anders aan de hand is en het kind verschoond moet worden. Of wanneer het een kind even moet laten huilen, omdat het gewoon aandacht wil. Of omdat er iets dwars zit en er geen voeding meer   binnenkomt wanneer het een boertje moet laten. Zijn wij zulke mensen? Voor elkaar en voor degenen in onze omgeving. Voeden wij met tederheid? Voeden wij – of laten we de kwetsbare mensen om ons heen maar huilen, omdat we bang zijn ze iets op te dringen. Voeden wij met tederheid? Niet omdat wij iets kwijt moeten, maar omdat we geven om de mensen om ons heen? De manier waarop we het doen zal de boodschap bij onze woorden zijn!
En daarom noemt Paulus een tweede aspect: In die gezindheid, vol liefde voor u, waren we niet alleen bereid u te laten delen in Gods evangelie, maar ook in ons eigen leven. Paulus, Silas, Timotheus en Lukas kwamen niet alleen maar met een mooie preek of een inspirerende Bijbelstudie, maar ze deelden hun leven met hun hoorders. Het staat er eigenlijk nog sterker: We waren bereid onszelf met u te delen. Ze hebben zich ingezet en ingespannen. Uitgeput kun je ook vertalen. Ze hebben dag en nacht gewerkt om in hun levensonderhoud te voorzien en zo financieel niet tot last van deze nieuwe gemeente te zijn. Ook weer een interessante vraag aan de positie van voorgangers. Hoe zit dat bij ons? Maar ook weer aan heel de gemeente: Hoe merken mensen om ons heen dat wij de boodschap van het evangelie uitdragen met belangeloze liefde. Op zo’n manier dat mensen zien dat we ook een stuk van onszelf delen. In hoever we durven gaan om er voor die ander te zijn? Hoe kan in ons dat geweldig evangelie weerspiegeld worden: Het evangelie van Jezus, die nog veel verder ging dan Paulus? Die niet alleen iets van zijn leven deelde, iets van zichzelf deelde, maar zoals Paulus het zo onvergelijkbaar beschreef in de brief aan de Filippenzen: Die Zichzelf leeg maakte, Zijn vader en de hemel verliet en mens werd en zich vernederde, leegmaakte om gehoorzaam te worden tot in de dood, de dood aan het kruis!

Wij worden geroepen tot het delen van deze boodschap: Het delen van dit evangelie van de zelfweggevende liefde van God, het delen van de verzoening aan het kruis, het delen van het nieuwe leven in de opstanding van Christus. Dat mogen wij ontvangen en daarin mogen wij delen. Maar wij mogen het ook weer doorgeven. En als dat dan iets van onszelf kost. Als wij daarin iets van ons leven, van onszelf kunnen en mogen geven, dan is dat een teken van de kracht van het evangelie in ons leven.

delenEn dan kunnen we ons de vraag stellen: Als wij zo met het evangelie van Jezus midden in het leven staan: Mag het ons tijd kosten? Mag het ons geld kosten? Mag het ons aandacht kosten? Mag het ons aanzien kosten? We mogen beginnen bij het ontvangen, bij de boodschap van bevrijding waarin we in de kerk mogen delen, die we ook volgende week mogen vieren in het avondmaal: Het breken van het brood. Als wij ontvangen, omdat Jezus zijn leven gegeven heeft. Zichzelf helemaal gegeven heeft. Niet een beetje met ons gedeeld, maar helemaal gegeven, tot het leeg was. Om ons te vullen, vol te maken van God. Van zijn liefde en zijn Geest. Als we daar van gaan delen, met heel ons leven. Wat kan er dan gebeuren! Als we ons hebben en houden gaan delen, omdat de liefde in ons overstroomt. En niet denken aan verlies of winst, of eer of schande. Als we geloven dat we niet bang hoeven te zijn als we delen, het evangelie delen, ons leven, onszelf delen met de mensen om ons heen. Dan mogen we geloven dat we niets te kort komen, omdat we zoals Jezus het zo krachtig zegt: Door te geven, door te verliezen zullen we juist ontvangen

Net zoals Bear Grylls doet door zijn naam aan de Alpha-cursus te verbinden. We zien hem overal hangen op billboard en banners. Hij heeft een naamsbekendheid als avonturier, stoer. Maar wat doet het met hem om de Alpha-cursus aan te bevelen? Het is een risico. Wat kost dat hem? Wat gebeurt er met zijn imago? Maar hij is niet bang. Hij ziet het als een van God gegeven mogelijkheid om Hem te dienen.

Hier stopt mijn preek, maar ik hoop dat het gesprek hier over door gaat. Na de dienst: Want wat betekent dat concreet: Voor u, voor jou, voor mij? Wat heeft u om te delen. Bij de vragen die we na de dienst met elkaar kunnen bespreken hoe wij kunnen delen met de mensen om ons heen staan 30 woorden, maar er zijn er veel meer te verzinnen: Tijd, Cadeau, Aandacht, Bed, Kaartje, Berichtje, Inspiratie, Talenten, Plezier, Woorden, Hulp, Bijbelgedeelte, Geld, Acceptatie, Grasmaaier, Eten, Gastvrijheid, Drinken, Omhelzing, Dingen, Knipoog, Advies, Gebed, Koffie, Muziek, Bemoediging, Liefde, Geloof, Auto. Hoe kunnen wij het evangelie van God delen? Door er over te spreken, maar ook door ons leven, onszelf te delen met anderen? Zodat wij in onze woorden en in ons leven belijden: Jezus Christus is Heer tot eer van God de Vader.Amen.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Brug Blog, Preken. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s